http://www.youtube.com/watch?v=xbaSCeppXPk&feature=related

Аз Cӯҳроби Сипеҳрӣ

Дар насими лағзише рафтам ба роҳ,
Роҳ, нақши пои ман аз ёд бурд.
Саргузашти ман ба лабҳо раҳ наёфт,
Реги бодовардаеро бод бурд.

Ашъори зебои Шаҳриёр

Шаб ба ҳам дар шиканад зулфи чалипоиро,
Субҳдам сар диҳад анфоси масеҳоиро.
Гар аз он Тури таҷаллӣ ба чароғе бирасӣ,
Мусии дил талабу синаи синоиро.
Гар ба оинаи симоби саҳар рашк барӣ,
Ашки симин талаб ойинаи симоиро.
Ранги рӯъё задаам бар уфуқи дидаву дил,
То тамошо кунам он шоҳиди рӯъёиро.
Аз насими саҳар омӯхтаму шӯълаи шамъ,
Расми шӯридагиву шеваи шайдоиро.
Ҷон чӣ бошад, ки ба бозори ту орад ошиқ,
Қимат арзон накунӣ гавҳари зебоиро.
Тӯтиям гӯӣ аз он қанди лаб омӯхт сухан,
Ки ба дил об кунад шаккари гӯёиро.
Дил ба ҳиҷрони ту умрест шикебост маро,
Бори пирӣ шиканад пушти шикебоиро.
Шаб ба маҳтоби рухат булбулу парвонаву гул,
Шамъи базми чамананд анҷуманороиро.
Субҳ сар мекашад аз пушти дарахтон хуршед,
То тамошо кунад ин базми тамошоиро.
Ҷамъ кун лашкари тавфиқ, ки тасхир кунӣ,
Шаҳриёро қуруқи узлату танҳоиро.

Кӯдак ва хазон
"Аз девони Шаҳриёр"
Модаре буду духтареву писаре,
Писарак аз майи муҳаббат маст.
Духтар аз ғуссаи падар маслул,
Падараш тоза рафта буд аз даст.
Як шаб оҳиста бо киноя табиб,
Гуфт: "бо модар ин нахоҳад раст.
Моҳи дигар, ки аз самуми хазон,
Баргҳоро бувад ба хок нишаст.
Сабре, эй боғбон, ки барги умед,
Хоҳад аз шохаи ҳаёт гусаст."
Писар ин ҳолро магар дарёфт,
Бингар ин ҷо моя риққати маст.
Субҳи фардо ду дасти кӯчаки тифл,
Баргҳоро ба шохаҳо мебаст.
Боз як ғазал
Ба чашмак ин хама мижгон ба ҳам мазан ёро,
Ки ин ду фитна ба ҳам мезананд дунёро.
Чӣ шӯъбада аст, ки дар чашмакони обии ту,
Нуҳуфтаанд шаби моҳтоби дарёро.
Ту худ ба ҷомаи хобиву соқиёни сабуҳ,
Ба ёди чашми ту гиранд ҷоми саҳборо.
Каманди зулф ба душ афкану ба саҳро зан,
Ки чашм монда ба раҳ оҳувони саҳроро.
Ба шаҳри мо чӣ ғазолон, ки бодапаймоянд,
Чӣ ҷои ишва ғазолони бодпайморо.
Фиреби ишқ ба даъвии ашку оҳ махӯр,
Ки дарду доғ бувад ошиқони шайдоро.
Ҳанӯз з-ин ҳама наққоши моҳу ахтар нест,
Шабеҳи созтар аз ашки ман сураёро
Ишораи ғазали хоҷа бо ғазолаи туст,
Сабо ба лутф бигӯ он ғизоли раъноро.
Ба ёри мо натавон ёфт Шаҳриёро айб,
Ҷуз ин қадар, ки фаромӯш мекунад моро.
Мо ҳам аз дастам гирифтӣ... (ғазале нихоят зебо)
Эй асас гар шод аз ин хасти, ки шаб мастам гирифти,
Ман аз ин шодам, ки меафтодаму дастам гирифти.
То ки дасте буваду пойе кай харифам буди эй чарх,

Фаришаву шоир

Шоиру фариштае бо хам дӯст шуданд.
Фаришта паре ба шоир дод ва шоир шеъре ба фаришта.
Шоир пари фариштаро болои дафтараш гузошт ва шеърҳояш бӯи осмон гирифт.
Фаришта шеърро замзама карду дуояш мазаи ишқ гирифт.
Худо гуфт: "Зиндагӣ аз ин пас барои ҳар дуятон душвор мешавад.
Зеро шоирро, ки бӯи осмонро бишнавад, замин барояш кӯчак аст.
Ва фаришта, ки мазаи ишқро ишқро бичашад, осмон барояш танг".

ДАЛЕЛХОИ ТАХРИМИ МУТЪА ДАР ХАДИС

Ба номи худованди кодири бехамто
ТАХРИМИ МУТЪА ДАР ХАДИС
Аз "Сахехи Бухорй":
Бухорй дар боби "Охири амри паёмбар (с) нахй аз мутъа буд" меорад:
Абу Чамра мегуяд: "Ибни Аббосро шунидам, ки аз мутъа пурсида мешуд, пас рухсат дод. Мавлои у гуфт: Он дар холати шиддат ва дар холати кам будани занон аст. Ибни Аббос гуфт: Оре." (5116).
Зухрй аз Хасан ва у аз падараш Мухаммад ва аз амуяш Абдуллох ва онон аз падарашон Алй ибни Абу Толиб (р) ривоят мекунанд, ки у ба амузодааш Ибни Аббос гуфт:
"Нахй карданд паёмбар (с) замони Хайбар аз мутъа ва аз гушти хари ахлй"
(Сахехи Бухорй, 5115)
Бухорй ривоётеро зикр мекунад, ки ба маъмул будани мутъа дар аввали ислом ишора мекунад:
-Саламаи Акваъ (р) мегуяд: "Дар лашкар будем. (Яъне замони фатхи Макка) Фиристодаи паёмбар (с) ба назди мо омаду гуфт: Ба шумо изн дода шуд ба мутъа кардан, пас мутъа кунед!"
-Саламаи Акваъ (р) аз расулуллох (с) ривоят мекунад: "Кадом марду зане чун иттифок карданд, пас ишрати онон се шаб аст, агар хоханд, ки боз зиёд созанд ва ё тарк кунанд, пас тарки хамдигар кунанд." Салама мегуяд: "Намедонам, ки он хос барои мо буд ва ё ба оммаи мардум?!"
Бухорй пас аз зикри инхо, ривоят мекунад, ки Абу Абдуллох гуфт: "Ба тахкик Алй (р) аз паёмбар (с) мансух (харом) будани мутъаро баён кард."
(Сахехи Бухорй, поёни ривояти 5119)
Аз "Сахехи Муслим":
Муслим дар боби "Мутъа мубох буду пас аз он мансух шуд, боз мубох шуду пас аз он мансух шуд ва то рузи киёмат харом гардид" меорад:
-Иёс ибни Салама аз падараш ривоят мекунад, ки гуфт: "Паёмбар (с) рухсат дод ба мутъа соли Автос се руз, сипас аз он нахй кард." (Сахехи Муслим, 3404).
-Рабеъ ибни Сабраи Чуханй аз падараш меорад, ки гуфт: Паёмбар (с) ба мо барои мутъа изн дода буд. Сипас паёмбар (с) аз он манъ карда фармуд: "Харки дар назди у аз занони мутъа бошад, пас онхоро рахо созад."
(Сахехи Муслим, 3405)
-Абдулъазиз ибни Умар гуфт: Паёмбарро дидам, ки байни рукни Каъба ва дари он рост истода буду мегуфт: "Эй мардум! Ман ба шумо мутъаи занонро изн дода будам. Хароина худованд онро то ба рузи киёмат харом кард. Харки чунин занон наздаш бошанд, пас онхоро рахо созад ва аз ончи ба онхо додаед, нагиред!"
(Сахехи Муслим, 3409)
Ва боз алфозеро ба ин маъно ривоят мекунад:
-"Амр карда буд паёмбар (с) моро ба мутъа соли фатхи Макка ва пеш аз он, ки аз Макка хорич шавем аз он нахй кард."
(Сахехи Муслим, 3410)
-"Паёмбар (с) найх карданд аз никохи мутъа."
(Сахехи Муслим, 3412)
-Паёмбар (с) фармуд: "Бидонед, ки мутъа харом аст, аз ин руз то ба рузи киёмат."
(Сахехи Муслим, 3416).
Аз "Сунан"-и Абу Довуд:
Абу Довуд аз Зухрй ривоят мекунад, ки гуфт: Назди Умар ибни Абдулъазиз доир ба мутъа сухбат мекардем. Марде бо номи Рабеъ гуфт: Гувохй медихам бар падарам Сабра (р), ки у аз расулуллох хадисеро ривоят кард: "Паёмбар (с) дар хаччи видоъ аз мутъа нахй кард."
(Сунани Абу Довуд, 2072).
Абу Довуд боз ривояти дигареро бо ин маънй меорад.
(Сунан, 2073).
Аз "Сунан"-и Тирмизй:
Тирмизй пас аз зикри ривояти Алй (р) доир ба нахй аз мутъа ва хари ахлй дар Хайбар (Сунан, 1124), мегуяд:
"Дар ин боб аз Сабра (р) ва Абу Хурайра (р) низ хадиси сахех ривоят шудааст, ки ахли илм аз сахобагон ва гайрахо ба он амал карданд. Аз Ибни Аббос (р) чизе аз рухсат дар ин мавзуъ накл шудааст, ки у боз аз он кавлаш баргаштааст, вакте аз паёмбар (с) ба у доир ба он хабар дода шуд".
(Сунани Тирмизй, ч:2, боби 28, сах: 365).
Тирмизй ривояти дигареро аз Суфёни Саврй меорад, ки Ибни Аббос (р) гуфт: "Мутъа дар аввали ислом буд. Мард агар ба шахре меомад ва касеро намешинохт, бо ягон зане издивоч мекард ба микдоре аз мол, ки ба раъйи у барои киёми хочатхояаш кофй бошад. Он зан чизхои уро мухофизат мекард ва корхои уро ба ислох меовард. То он, ки ин оят нозил шуд:
إلا علي أزواجهم أو ما ملكت أيمانهم.
"Муъминон касонеанд, ки андомхои худро нигох медоранд, магар аз занхояшон ва канизхояшон."
(Сураи Муъминун, 6).
Ибни Аббос гуфт: Пас хар фарче, чуз зану каниз харом аст."
(Сунани Тирмизй, 1125).
Аз "Сунан"-и Насой:
Насой аз Хасан ибни Мухаммад ривоят мекунад: "Алй (р) хабар ёфт, ки марде мегуяд, ки мутъа боке надорад. Ба он шахс гуфт: Ту марде хайратзада ва берун аз рохи ростй! Хароина паёмбар (с) мутъа ва хари ахлиро рузи Хайбар харом гардонидааст."
(Сунани Насой, 71/3365).
Насой ба ин мазмун боз ду ривояти дигар (3366, 3367)-ро зикр мекунад.
Ривояти дигареро аз Сабраи Чуханй (р) меорад, ки гуфт: "Вакте паёмбар (с) изни мутъаро доданд, ман бо марде ба суи зане аз кабилаи Бани Омир рахсипор шудем. Он зан гуфт: Чй медихед? Хар як аз мо гуфтем: Ридо (чома)-амро. Ридои дустам бехтар аз ридои ман буд ва ман чавонтар аз у будам. Чун он зан ба ридои у назар мекард, писандаш меомад ва чун ба ман менигарист маро меписандид. Гуфт: Ту ва ридои ту кофист! Бо у се руз будам. Сипас расулуллох (с) фармуд: "Касе наздаш аз занони мутъа бошад, пас онхоро рахо созад!"
(Сунани Насой, 3368).
Ин кисса дар Сахехи Муслим (3406) низ омадааст ва дар он зикр шудааст, ки он ходиса дар замони фатхи Макка буд.
Аз "Сунан"-и Ибни Моча:
Паёмбари акрам (с) фармуданд: "Эй мардум! Ман ба шумо мутъаи занонро изн дода будам. Хароина худованд онро то ба рузи киёмат харом кард. Харки чунин занон наздаш бошанд, пас онхоро рахо созад ва аз ончи ба онхо додаед, нагиред!"
(Сунани Ибни Моча, 44/1962).
Ибни Моча аз Ибни Умар (р) ривоят мекунад: Вакте Умар (р) халифа шуд, дар хутбааш ба мардум гуфт: "Изни мутъа аз паёмбар (с) се бор буд, сипас онро харом гардонид. Касам ба худо, ки агар бидонам, ки шахси мухсине (оиладор) мутъа кардааст, пас уро сангсор хохам кард, магар ин, ки чор шохид биёрад ва гувохй диханд, ки паёмбар (с) баъди он харом карданаш боз халол карда бошад."
(Сунани Ибни Моча, 44/1963).
Киссаи Сабраи Чуханй бо дусташ, ки дар Сунани Насой (3368) ва Сахехи Муслим (3408) омадааст, зикр шудааст, ки он ходиса дар замони фатхи Макка буд. Ибни Моча низ ин киссаро ривоят кардааст, дар он ба чои "фатхи Макка" "хаччи видоъ" зикр шудааст, ки ин галат аст.
Тахрими мутъа дар дигар китобхои хадис:
Ончи аз ривоёти тахрими мутъа дар сахехайн ва сунани чоргона зикр кардем, дар тамоми китобхои дигари хадис низ мазкур аст.
Ибни Хиббон дар "Сахех"-аш аз Абу Хурайра ривоят мекунад, ки паёмбар (с) фармуданд: "Мутъаро никох, талок, идда ва мерос нобуд сохт."
Ин хадисро Байхакй низ дар "Сунан" аз Саъид ибни Мусаййиб ва Доракутнй (3/259) аз Абу Хурайра (р) низ ривоят мекунанд.
Ибни Хачар ин хадисро хасан гуфтааст.
Шавконй пас аз тахлили хадис мегуяд: Ин хадис бо шохидхои он хасан аст, ки салохияти истидлолй дорад.
(Найл-ул-автор, ч:6, сах:144).
Таълифи Абу Абдурахмон Фаромарз

Do You Thank Allah?

Abu Hurairah (May Allah be pleased with him) reported: Messenger of Allah (PBUH) said, "Hasten to do good deeds before you are overtaken by one of the seven afflictions.'' Then (giving a warning) he said, "Are you waiting for such poverty which will make… you unmindful of devotion; or prosperity which will make you corrupt, or disease as will disable you, or such senility as will make you mentally unstable, or sudden death, or Ad-Dajjal who is the worst expected absent, or the Hour, and the Hour will be most grievous and most bitter". [At-Tirmidhi}
* * * * * * * * * * * * * * * * *
Есть хадис Пророка (с.а.в.) - если судишь других и грехи сосчитать их берешься, то начни со своих, до чужих ты едва ль доберешься.
* * * * * * * * * * * * * * * * *
"Почему вы совершаете добро только тем, кто делает вам добро, и относитесь хорошо только к тем, кто относится к вам хорошо? Почему вы разговариваете только с теми, кто разговаривает с вами? Почему вы почитаете только тех, кто оказывает вам почет? Ни одному из вас не дано преимущества над другим. Поистине, уверовавшие это те, которые уверовали в Аллаха и Его Посланника, это те, которые делают добро даже тем, кто причинил им зло, это те, которые прощают даже тех, кто лишил их и отказал им, это те, которые доверяют даже тому, кто их предал, это те, которые оказывают уважение даже тому, кто их унизил". Хадис кудси

Золотые притчи Ходжи Насреддина. (Тимур Зульфикаров)

Однажды богатый банкир пригласил в гости нищего Насреддина. Долго шла беседа.Пришел час прощанья. Насреддин сказал: - Есть древнее суфийское изреченье: ``Благородный муж всегда помогает бедному, не ожидая просьбы``... О благородный банкир, ты, наверное, не знаешь всех тонокстей суфизма? Банкир улыбнулся хищно и сладостно, как улыбается всякий богач, глядя на нищего - может, в этом взгляде и заключена вся убогая кошачья сладость богатства. Банкир сказал: - Я знаю все тонкости суфизма, но у меня нет денег - увы! Насреддин поклонился и пошел прочь. Тогда банкир сказал: - О великий мастер смеха! О двуногий, кочующий колодец мудрости! Расскажи на прощанье какую-нибудь вечную притчу мне, тленному! - Я не знаю никаких притч, - печально и покорно сказал Ходжа. - Великий острослов не зает притч? - поразился банкир. - Если великий банкир не имеет денег - значит, и Насреддин не имеет притч, - и мудрец навек покинул банкира... Вместе с вечной мудростью...

Бо чунон ишқу алоқае ба Худо зиндагӣ кун, ки ҳатто агар ба тасодуф дар ҷаҳаннам биафтӣ, Шайтон худаш туро ба биҳишт боз гардонад.
* * * * * * * * * * * * * * * *
Чӣ зебост, ки ҳангоми дар авҷи нишот ва бениёзии ҳастӣ даст ба дуо бардорӣ. (Ҷуброн Халил Ҷуброн)

Резаҳо аз чумлаҳои зебо ва ашъори дилнишин

Бахил касест, ки дар салом кардан бухл варзад. (Ҳазрати Ҳусайн ибни Алӣ разияллоҳу анҳумо)
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
Ман ҳеҷ гуна истеъдоди барҷастае надорам, факат муштоқона кунҷковам. (Алберт Эйнштейн)
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
Зиндагӣ кутоҳ аст. Аммо тӯлонитарин чизест, ки дар ихтиёри мо инсонҳо қарор дорад.
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
Орзуву умед хамчун хун дар бадани одамӣ аст, ки агар набошад, қадаме ба пеш намеравад ва агар бошад ҷаҳонеро дигаргун месозад.
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
Бигуфтам рӯз бегоҳ асту раҳ бас дур; гуфто: рав,
Ба ман бингар, ба раҳ мангар, ки ман раҳро навардидам.
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
Байни шикасту пирӯзӣ як қадам бештар фосила нест, ва мардум аз тарси шикаст шикаст мехӯранд. (Наполеон Бонапарт)
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
Ба ҷои он, ки ба торикӣ лаънат фиристед, шамъе равшан кунед. (Кунфутсий)
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
Осмон фурсати парвози баландест,
Қисса ин аст, чӣ андоза кабӯтар бошӣ.
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
Бузургтарин нотавонии мо кӯтоҳ омадан аст. Амнтарин роҳ барои комёбӣ, талош барои як бори дигар аст. (Томас Эдисон)
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
Дарду ранҷ фикри инсонро қавӣ месозад.
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
Он кӣ интизор дорад ҳар чор фасли сол баҳор бошад, на худро мешиносад, на табиатро ва на зиндагиро. (Франсуа Волтер)
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
Ҳар дам салом орад, к-ин нома аз фалонист.
Гӯё салому коғаз дар шаҳри мо гарон аст.
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
Дар бахшидани хатои дигарон монанди шаб бош. Дар фурӯтанӣ монанди замин бош. Дар меҳру дустӣ монанди хуршед бош. Ҳангоми хашму ғазаб монанди кӯҳ бош. Дар саховат ва кӯмак ба дигарон монанди рӯд бош. Дар ҳамоҳангӣ ва канор омадан бо дигарон монанди дарё бош.
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
Агар қуллаҳои сангҳои зери ҷӯи об набуд, чи гуна тараннуми зебогии обро мешунидем. Ва агар сахтиҳои зиндагӣ набуд, чӣ гуна хубиҳои онро ҳис мекардем.
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
Гар мехоҳӣ бар касоне, ки ба ту бадӣ кардаанд, ғалаба кунӣ, аз онҳо ба хубӣ ёд кун. Бо торикӣ намешавад бар торикӣ ғалаба кард. Силоҳи муассир бар торикӣ нур аст.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
Мо кору дукону пешаро сӯхтаем,
Шеъру ғазалу дубайтӣ омӯхтаем.
Дар ишқ, ки ҳам ҷону дилу дидаи мост,
Ҷону дилу дида, ҳар серо сӯхтаем.
(Мавлавӣ)
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
Дил мустаҳиқи ин ҳама озор набуд,
Бадбахти ту буду худ хабардор набуд.
Пеши касу нокас ин қадар хор набуд,
Ошиқ шуда буду ошиқӣ ор набуд.
Дил мустаҳиқи ин ҳама озор набуд...
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
من نمی دانم
که چرا می گویند اسب حیوان نجیبی است،
کبوتر زیباست
و چرا در قفس هیچکسی کرکس نیست
گل شبدر چه کم از لاله قرمز دارد
چشم ها را باید شست،
جور دیگر باید دید
واژه ها را باید شست
واژه باید خود باد، واژه باید خود باران باشد
چترها را باید بست زیر باران باید رفت
فکر را، خاطره را، زیر باران باید برد
با همه مردم شهر، زیر باران باید رفت
دوست را، زیر باران باید دید
عشق را، زیر باران باید جست
زیر باران باید بازی کرد
زیر باران باید چیز نوشت، حرف زد، نیلوفر کاشت
زندگی تر شدن پی در پی
زندگی آب تنی کردن در حوضچه “اکنون” است
...
سهراب سپهری‬

خاطره

در گُذرگاهِ زَمان
خِيمه شَب بازي دَهر
روزها با هَمه تَلخي و شيرينيِ خود مي گُذَرَند
عِشق ها مي ميرند
رَنگ ها رنگِ دِگر مي گيرند
…وَ فَقَط خاطره هاست
كه چِه شيرين و چِه تَلخ
دَست ناخورده به جا مي مانَنَد ..

Наврӯз муборак!

Духтари борони фасли гулбаҳор,
Бӯса мезад шишаи мошини раҳ.
Ғунчаи андӯҳи ман дар шохи дил,
Нав ба нав мехӯрд аз ғам сад гираҳ.

Имшаби наврӯзи боронии ман,
Дар сабоҳ чун бар ду чашмам хира шуд.
Дарди ишқи поки ман эҳсос кард,
Дар ғамам чун соли кӯҳна тира шуд.

Ҳамраҳам наврӯз бигрист имшабам,
Чунки наврӯзи гузашта дида буд;
Ёри гулпӯшам дар оғӯшам чу буд,
Ҳамраҳи мо шед ҳам хандида буд.

Бо ҳамон мошин, ки наврӯз омада,
Зери борон боз бо шасти тамом.
Рафт андар чустучӯйи ёри ман,
То биёрад ёрро масти калом.

Зери борон, зери шохи ғарқгул,
Мунтазири мошини наврӯзиям.
То гуландоми гулоғӯши дилам,
Боз ояд пеши ман бо дилсӯзиям.

Ҳаббазо, наврӯз чашми гирябор,
Манъ карда суръати мошинааш.
Сар ба китфам монду аз ғам бедалел,
Мисли борон хун бирехт аз синааш.

Ин ману наврӯз бо абри баҳор,
Бо ҳазорон дарду ғам бо ҳамдигар.
Ҳамчунон дар зери шохи ғарқгул

(Ин шеърро аз як блоги нафаре гирифтаам. Мутаасифона муаллифашро намедонам. Агар касе донад шод мешавам, ки ба ман фиристад.)

Хилвати шаб

Дар хилвати шаб зи Ҳақ садо меояд.
Аз атри саҳар бӯи Худо меояд.
Бо гӯши дигар шунав ба ғавғои сукут,
К-аз мурғи шаб овози дуо меояд.